ZOMER

22 05 2012

Het is gewoon griezelig, van de een op de andere dag is het hier zomer!!!! Heerlijk, zonder jas naar buiten, in de pauze buiten zitten in de zon. Ik weet gewoon niet wat me overkomt. En het ziet er naar uit dat het de hele week zo blijft!!!! GENIETEN!

Het is lang geleden dat ik iets heb laten horen, maar dat had zijn redenen.

Het is een spannende, onzekere en deprimerende tijd voor mij geweest, de laatste 2 maanden. Het begon vlak voor het uitstapje naar Amsterdam.

Ik werd gebeld door een dame van de gemeente, of ik langs kon komen. Jawel, maar waar gaat het om. Om het huurcontract kreeg ik te horen. Grappig als ik ben, vroeg ik of ik kon blijven wonen in mijn knueterige huisje. STILTE! Ja, daar willen we over praten. Het enige wat ik nog kon uitbrengen was dat ik de volgende ochtend meteen zou komen praten. Ze wilde verder niets zeggen , ze had liever een persoonlijk gesprek.

De volgende dag kreeg ik te horen, dat de gemeente de huizen van Eilev en mij willen verkopen. (Eilev had al verhuisplannen).  Dus ik werd voor de keuze gesteld: kopen of verhuizen. Het huizenaanbod hier is minimaal, tenzij je op kamers wilt wonen. Nou, dat is helemaal niet aan de orde voor mij! Dus ik naar de bank, en het was geen probleem om een lening voor het huis te krijgen. Ik weer naar de gemeente, verteld dat ik er wel oren naar had om te kopen. En toen sloeg de bom in, ze zouden het huis te koop aanbieden en dan ging het naar de hoogst biedende????? De uiterste termijn was 10 mei. Ik furieus, heb ik geen voorkeursrecht om te kopen, ik woon er tenslotte. Nee, volgens de noorse wet moest het zo. Ik nog even duidelijk gemaakt dat als het fout ging, ik geen woonruimte zou hebben en toen kreeg ik te horen dat er wel woonruimte was maar dat ik daar niet wilde wonen. OP KAMERS!!, ik ben verd…. 53 jaar en dan zal ik op kamers gaan wonen.

In overleg met Borghild, heb ik meteen 2 brieven geschreven. Een met een bod en een met een klacht om de gang van zaken. De klacht heb ik gestuurd naar haar, de burgemeester en de raadsman. Prompt werd ik gebeld door een man van de gemeente,hij had opdracht gekregen om de zaak verder te behandelen. Hij kon niets veranderen aan de noorse wet, maar zou zijn best doen om me te helpen. Later heb ik gehoord dat hij erg kwaad is geworden om de manier waarop Eidfjordkommune met mensen omgaat.

10 mei naderde en ik was nog steeds de enige met een bod. Kat in het zakkie, zou je denken. MIS, op een dag kwam er een paar voorbij en die keken naar mijn huis, lipen door en kwamen weer terug. Ik naar buiten, kan ik helpen. Bleken het Nederlanders te zijn, die op zoek waren naar een woning voor hun zoon. Ik meteen gemeld dat ze dan op het huis van de buurman moesten bieden, en niet op mijn huis omdat de kans dan groot zou zijn dat ik er uitgegooid zou worden. 8 mei werd ik gebeld, de biedtermijn werd uitgesteld omdat het nederlandse paar nog niet in de gelegenheid was geweest om in het huis van de buurman te kijken. Geen idee wat dat met mij te maken heeft, maar zo werkt dat hier. Ik weer een brief geschreven in drievoud, dat het allemaal ten koste van mijn gezondheid gaat (ik sliep niet meer en begon werkelijk depressief te worden) en dat ik snel duidelijkheid wil hebben. Vorige week kreeg ik een brief terug, er is geen sprake van dat ze mij er uit zullen gooien, maar sinds ik het enige bod heb uitgebracht (ver onder de taxatiewaarde) moet er over de verkoopprijs vergaderd worden (ze zitten verd….. in kamers naast elkaar). Dat kon wel 3 tot 4 weken duren en ALS ze besluiten om te verkopen, dan wordt dat niet eerder dan augustus/september.

Gisteren werd ik weer gebeld, of ik eventueel genegen was om  het bod te verhogen, en ja dat was ik. Het gaat dan om beide huizen, zodat ik er een kan verhuren. De gemeente vergadering is pas 7 juni, maar de goede man zal me op de hoogte houden.

Dus ik kan niet veel meer doen dan afwachten, ik slaap in elk geval weer als een roos nu ik weet dat ze me er niet uitgooien.

Verder ben ik 9 mei geopereerd aan mijn pols, daar zat een knobbel, die steeds groter werd en die op zenuwen drukte, zodat ik constant een slapende hand had. Ik heb weer goed gevoel in mijn hand maar die doet nog wel pijn, voelt een beetje alsof ik een gekneusde hand heb. Deze week mogen de hechtingen er uit en gelukkig heb ik goede pijnstillers. Dus dat komt allemaal goed.

Ik hou jullie op de hoogte;-))

 

Advertenties

Acties

Information

One response

23 05 2012
yoeff

Ik ben blij dat je weer slaapt, zussie. En wees nou voortaan niet zo eigenwijs om maar de helft te vertellen als je je verhaal aan me doet, he? Je kan ook je zorgen met me delen, hoor!

kus
zus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: